Sailing Home

Vandaag precies twee jaar geleden reed ik richting Groningen en toen ik de radio aan deed werd het nummer Sailing' Home van Piet Veerman gedraaid. Dit liedje was in 1987 een megahit. Ik was toen 15 jaar oud en ging regelmatig samen met mijn moeder voor dag en dauw naar diverse braderieën en markten door het hele land heen.  Na gedane arbeid reden wij in het pikkedonker terug in ons kleine Ieniemienie Suzuki busje.

 

Je moest het niet in je hoofd halen om met de kerst de radio aan te zetten bij mijn moeder, want deze belande zo hup het afwaswater in. Maar tijdens onze terugreis in het donker ging het volume bij dit liedje keihard op tien. Mijn moeder zong dan altijd uit volle borst mee en murmelde iets over een avance met hem of zwijmelde ze misschien?

 

Voor mij heeft dit nummer op 22 november 2015 best een dubbele lading. Omdat er ook momenten zijn geweest van geen contact. De autorit voelde als weer teruggaan naar iets waar ik destijds echt heel ver weg voor ben weggegaan maar het klopte ook om nu weer terug naar “huis” te gaan. Mijn hoofd tolde met diverse scenario’s over hoe onze gesprek straks zou gaan. Wat zeg je tijdens zo’n laatste gesprek? Word je boos? Ga je huilen?  Maak je verwijten naar elkaar?

 

Gelukkig is het ons gelukt om te zeggen wat we nog wilde zeggen. Dat was voor mij het belangrijkste. Maar ook dat ze zei: Ga voor je dromen en maak van je passie je werk. Het blijft gek dat ze er nu al bijna 2 jaar niet meer is. Op mijn nachtkastje staat een foto van mijn moeder en zo heb ik nog regelmatig gesprekken met haar. Ook merk ik dat ik soms toch ook nog boos ben op haar. Dat is wat ik nu naar 2 jaar me toch realiseer en waarvan ik denk: jammer mam, dat we niet wat meer hebben kunnen uitpraten met elkaar.

 

Neemt niet weg dat ik het als een groot compliment zie, als ik te horen krijg (ook al ben ik niet jouw biologische kind): Wow, jij bent echt een dochter van Lia in alles wat je doet.

 

Zo las ik ook in een van de condoleance kaarten aan ons gericht, dat mijn moeder de hogepriesteres van het Noorden werd genoemd. En zo werd ik laatst de sjamaan van Almere genoemd...

 

Mam, ik mis je!