In november werd ik getriggerd door een content bericht van Randstad met de titel: worden wie je bent. Dit artikel gaat over Lifelong learning of te wel Leven lang leren. Volgens het Lifelong - learning concept is het belangrijk om je hele leven te blijven leren. Zo verander je niet alleen mee met de dynamische arbeidsmarkt, maar werk je actief aan je eigen ontwikkeling en persoonlijke groei. Nieuwsgierig? Lees verder hoe ik dit kort geleden heb ervaren.
Zoals elke ochtend scroll en swipe ik heerlijk vanuit mijn bed door al mijn favoriete Social mediakanalen. Pling het is een WhatsApp bericht: Wil jij de presenter/host van Speaker’s Night – Women Deluxe zijn? Mijn hart zit in mijn keel en meteen begint de show in mijn hoofd: Wauw! Nee, niet doen! Dat kan jij niet! Een uur later app ik: hier is je presentatrice en graag hoor ik wat er van mij wordt verwacht? Op zich heb ik het al vaak gezien maar nog niet zelf gedaan. #En ga durven en ga doen!
Sailing Home... Vandaag precies twee jaar geleden reed ik richting Groningen en toen ik de radio aan deed werd het nummer Sailing' Home van Piet Veerman gedraaid. Dit liedje was in 1987 een megahit.
Heb jij het idee over jezelf dat je altijd de ideale versie moet zijn? En vind je het ondragelijk als je daar niet aan voldoet? Wat kunnen we hieraan veranderen? Volgens Dr. Thijs Launspach psycholoog verbonden aan de Universiteit van Amsterdam komt het hierop neer: eerlijk durven zijn over onze beperkingen en uitdagingen, het aangaan van echte gesprekken met elkaar, weg van alle imago’s op Facebook, weg van alle mooi weer verhalen en vooral kwetsbaar durven zijn.
Je wordt wat je denkt….. Lang hield ik mezelf bevangen in mijn niet-helpende gedachten zoals: Wat ben ik stom. Ik kan ook niets’ ‘Het zal toch wel weer fout gaan’. Anderen zijn veel slimmer’. Dit is de weg die ik heb gevolgd om tot mijn doel te komen. Welke stappen heb ik genomen en wat was het resultaat. Veel studies gestart, onderbroken, gestopt en met succes afgerond. Doel? Mijn volledige HBO Bachelor behalen.
Vandaag kwam ik dit nieuwsartikel (http://bit.ly/2xc2UaA) tegen en het zette mij aan om hier bewust over na te denken. Ik weet namelijk dat ik een lach heb die ik niet altijd laat zien. Het is een lach die ik echt pas laat zien als ik mij gelukkig, ontspannen, veilig en geborgen voel. En dit is vaak bij echte persoonlijke contacten.
“Housers zijn laag of soms helemaal niet opgeleid of beginnen met een aantal jaar vertraging pas op latere leeftijd aan een studie. Veel housers die ten diepste op zoek waren naar levensvervulling zijn terecht gekomen in een leegte” (House, 2017).